Показать сокращенную информацию

dc.contributor.authorANDIROVA, Alina
dc.date.accessioned2026-02-24T04:24:09Z
dc.date.available2026-02-24T04:24:09Z
dc.date.issued2024
dc.identifier.issn1302-6011
dc.identifier.otherdoi.org/10.59257/turkbilig.1604245
dc.identifier.urihttp://repository.enu.kz/handle/enu/29357
dc.description.abstractBu makalede, Kazakça ve Türkiye Türkçesindeki iyelik eklerinin kökeni konusu ele alınmıştır. Türk dilleri, aidiyet de dahil olmak üzere çeşitli dilbilgisel anlamları ifade etmek için kullanılan zengin ek sistemleriyle bilinir. Türk dillerinde iyelik eki, sahiplik öznesinin şahıs ve sayısını ifade eder. Sahiplik ve aidiyet anlamlarının dışında Türk dillerine özgü iyelik ekleri, isimlerin birleştirici anlamsal gruplarına bağlı olarak, bir dizi başka ilişkiyi de ifade edebilir. Makalenin amacı, Kazakça ve Türkiye Türkçesi iyelik eklerinin kökenini, evrimini ve şimdiki hâlini analiz etmektir. Çalışmanın amacına ulaşmak için, artzamanlı yaklaşımla karşılaştırmalı-tarihsel, karşılaştırmalı ve bağlam-tipolojik yöntemlerin yanı sıra yorumlama ve genelleme yöntemleri kullanılmıştır.ru
dc.language.isotrru
dc.publisherTürkbiligru
dc.relation.ispartofseriesSayı: 48 Sayfa: 127-140;
dc.subjectİyelik kategorisiru
dc.subjectKazakçaru
dc.subjectTürkiye Türkçesiru
dc.subjectiyelik ekleriru
dc.subjectsahiplikru
dc.subjectdevredilemez sahiplikru
dc.subjectiyelik çekimiru
dc.subjectiyelik zamirleriru
dc.titleESKİ TÜRKÇE İYELİK EKLERİNİN KAZAKÇA VE TÜRKİYE TÜRKÇESİNDEKİ DURUMUru
dc.title.alternativeThe Status of Old Turkic Possessive Suffixes in Kazakh and Turkish Languagesru
dc.typeArticleru


Файлы в этом документе

Thumbnail

Данный элемент включен в следующие коллекции

Показать сокращенную информацию