Abstract:
Бұл мақалада өткен көркемөнер көрмесі сипатталады. Автор таңдалған жұмыстарды
талдай отырып, көрменің негізгі лейтмотивтері ретінде таңбалық жадты жеке және қоғамдық
тарихтағы жарақаттаушы эпизодтардың таңба болып сақталуын және олардың қазбалық жад
арқылы қайта еске алынуын атап өтеді. Сонымен қатар, көрмеде жеке естеліктердің кең
ауқымды тарихи және әлеуметтік контекстке кооптациясы маңызды рөл атқарғаны
көрсетіледі.
